Bab 7: Membina Kesejahteraan Negara

7.1 Perpaduan Negara dan Integrasi Nasional

Usaha membina kesejahteraan negara berteraskan pemupukan perpaduan negara dan integrasi nasional bagi mewujudkan masyarakat yang bersatu padu dan harmoni.

Konsep Utama:

• Perpaduan Negara: Keadaan rakyat daripada pelbagai kaum, agama, dan wilayah hidup aman, bersatu padu, serta mempunyai ikatan emosi yang teguh.
• Integrasi Nasional: Proses dinamik bagi merapatkan hubungan antara negeri dan wilayah bagi membentuk satu identiti nasional.

Usaha Memupuk Perpaduan dan Integrasi Nasional:

• Politik: Penubuhan Jabatan Perpaduan Negara, penyatuan parti politik menerusi Parti Perikatan/Barisan Nasional, dan pembentukan Kerajaan Perpaduan.
• Ekonomi: Pelaksanaan Dasar Ekonomi Baru (DEB) dan Dasar Pembangunan Nasional (DPN) untuk membasmi kemiskinan dan menyusun semula masyarakat.
• Sosial: Pengenalan Dasar Pendidikan Kebangsaan, Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan, Dasar Kebudayaan Kebangsaan, serta penglibatan dalam sukan.

7.2 Dasar Pendidikan Kebangsaan

Dasar Pendidikan Kebangsaan dibentuk bagi memupuk perpaduan rakyat menerusi sistem persekolahan yang seragam.

Laporan dan Perkembangan Pendidikan:

• Laporan Razak 1956 & Laporan Rahman Talib 1960: Menjadi asas penggubalan Dasar Pendidikan Kebangsaan. Penekanan diberikan kepada Bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utama dan kurikulum berteraskan latar belakang tempatan.
• Akta Pelajaran 1961: Mengkanunkan sistem pendidikan kebangsaan yang menggunakan Bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar rasmi di sekolah kebangsaan.
• Laporan Jawatankuasa Kabinet (1979): Meneliti semula sistem pendidikan untuk melahirkan tenaga kerja mahir dan insan berakhlak mulia. Hasilnya, Kurikulum Baru Sekolah Rendah (KBSR) dan Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah (KBSM) diperkenalkan.
• Falsafah Pendidikan Kebangsaan (FPK): Digubal pada tahun 1988 bagi memperkembangkan potensi individu secara menyeluruh dari segi jasmani, emosi, rohani, dan intelek (JERI).

7.3 Bahasa Melayu sebagai Bahasa Ilmu dan Bahasa Perpaduan

Bahasa Melayu dikanunkan dalam Perlembagaan Persekutuan (Perkara 152) sebagai bahasa rasmi dan bahasa kebangsaan untuk menyatukan rakyat.

Langkah Memperkasakan Bahasa Melayu:

• Akta Bahasa Kebangsaan 1967: Memperkasakan kedudukan Bahasa Melayu dalam pentadbiran dan mahkamah.
• Peranan Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP): Ditubuhkan untuk menerbitkan buku, menterjemah, dan membakukan ejaan serta peristilahan Bahasa Melayu.
• Penggunaan dalam Pendidikan: Penukaran bahasa pengantar di sekolah Inggeris kepada Bahasa Melayu secara berperingkat bermula tahun 1970, serta penubuhan Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM) pada 18 Mei 1970 sebagai pusat keilmuan Bahasa Melayu.
• Minggu Bahasa Kebangsaan: Pelancaran slogan *'Bahasa Jiwa Bangsa'* bagi menyemarakkan minat rakyat terhadap bahasa kebangsaan.

7.4 Dasar Kebudayaan Kebangsaan

Dasar Kebudayaan Kebangsaan digubal hasil daripada Kongres Kebudayaan Kebangsaan pada tahun 1971 bagi membentuk identiti nasional Malaysia.

Prinsip Utama Dasar Kebudayaan Kebangsaan:

1. Berteraskan kebudayaan rakyat asal rantau ini (Melayu/Bumiputera).
2. Unsur-unsur kebudayaan lain yang sesuai dan wajar boleh diterima menjadi unsur Kebudayaan Kebangsaan.
3. Islam menjadi unsur yang penting dalam pembentukan Kebudayaan Kebangsaan.

7.5 Sukan sebagai Alat Perpaduan

Sukan berperanan penting sebagai ejen perpaduan tanpa mengira batas kaum dan fahaman politik.

• Majlis Sukan Sekolah-Sekolah Malaysia (MSSM): Memupuk bakat sukan dan semangat kesukanan di peringkat sekolah dari pelbagai latar belakang.
• Sukan Malaysia (SUKMA): Mengeratkan integrasi antara wilayah dan negeri.
• Kejayaan Antarabangsa: Kejayaan pasukan Thomas Cup 1992, kejayaan sukan bola sepak, dan kejayaan kontinjen negara di Sukan SEA/Komanwel menyatukan rakyat daripada pelbagai kaum dalam memberi sokongan padu.

7.6 Rukun Negara sebagai Tonggak Kesejahteraan

Rukun Negara diisytiharkan oleh Yang di-Pertuan Agong pada **31 Ogos 1970** bersempena dengan Ulang Tahun Kemerdekaan ke-13 hasil draf Majlis Perundingan Negara (MAPEN).

Prinsip Rukun Negara:

1. Kepercayaan kepada Tuhan: Agama menjadi pegangan utama pembentukan peribadi rakyat.
2. Kesetiaan kepada Raja dan Negara: Menuntut taat setia kepada Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong dan negara.
3. Keluhuran Perlembagaan: Mendaulat dan menghormati perlembagaan sebagai undang-undang tertinggi negara.
4. Kedaulatan Undang-Undang: Memastikan undang-undang dihormati bagi menjamin ketenteraman masyarakat.
5. Kesopanan dan Kesusilaan: Membentuk warga negara yang berbudi pekerti mulia, bersopan santun, dan saling menghormati.